آخر بازی

دربارۀ کتاب

آخرِ بازی’ سومین مجموعه داستان گروهیِ کارگاه‌های داستان‌نویسیِ لیلا جُلینی است؛ شامل ده داستان که دَه تن از شاگردان کلاسش و نویسندگان تازه‌نفس نوشته‌اند. ازآنجاکه جُلینی برای نوشتن این داستان‌ها (چه در پلات، چه در پرداخت و شیوۀ روایت، چه انتخاب سبک و زبان) به‌جز نوشتن داستانِ فنی، نویسندگان را به هیچ چارچوبی مقید نکرده است، در این کتاب’ هم داستان روان‌شناختی می‌خوانیم هم داستان فراواقعیت، هم داستان‌هایی با نگاه مردانه، هم روایت‌هایی زنانه. هرچه هست این اثر قرار است هم لذتِ خوانش داستان کوتاه را به مخاطب پیشکش کند، هم اثبات کند که کارگاه‌های داستان‌نویسی می‌توانند ختم به مجموعه داستان‌های گروهی شوند، البته به‌شرطِ خون‌دل خوردنِ استاد و از پای ‌ننشستن‌های شاگرد.

دربارۀ نویسندگان

آفرین میرمحمدخانی سمنانی، متولد ۱۳۵۱، استادِ رشتۀ هنر؛ احمدرضا افضلی، متولد ۱۳۷۶، نویسنده؛ حوریه صنعتی‌زاده، متولد ۱۳۶۰، نویسنده؛ رزا رافضی، متولد ۱۳۵۷، کارشناس ارشد ریاضی محض؛ زهرا برزکار، متولد ۱۳۶۵، ‌کارشناس ارشد زیست‌شناسی؛ سمانه ابراهیمی، متولد ۱۳۶۵، دانش‌آموختۀ روان‌شناسی؛ سیده زهرا موسوی، متولد ۱۳۶۵، دانش‌آموختۀ انیمیشن؛ شیما جان‌قربان، متولد ۱۳۷۵، کارشناس ارشد ادبیات انگلیسی؛ طیبه رجب‌زاده، متولد ۱۳۶۰، لیسانس ریاضی کاربردی فرهنگی؛ فاطمه سادات مخبر، ۱۳۷۵، کارشناس مربیگری کودک، معلم.

لیلا جُلینی، متولد ۱۳۵۷، تهران، کارشناسی تئاتر گرایش ادبیات نمایشی از دانشگاه هنر. به‌جز این اثر تابه‌حال سه مجموعه داستان گروهی زیر نظر او نوشته شده است:

هشت نویسنده در جست‌وجوی شخصیت؛ ما از ویرجینیا وولف نمی‌ترسیم؛ هزارتوهای بن‌بست، جلد ۱ و جلد ۲.